paranoya

gideceğini düşünmek

öleceğimi düşünmek gibi

ne kadar geç olsa o kadar güç

hayatta kalan uzuvlarım

yorgun

beklemekten..

ölülerim halen mezarsız

kafamın içinde taşıyorum

kendi salımı..

bir gidişi düşünmek ne zor

dönüşünü beklemek ne iyiydi..

takvimi yolunca geçiyordu hırsım.

gidişi düşünmek ne kötü

çekeceğim acılardan tırstım

benim olmadığım şehirlerde

bana benzemeyen adamları düşünmek

bir gidişi düşünmek..

mendil sallamakda yok artık

kavga etmeden küsebiliyoruz zaten

sebep gerekmiyor ayrılık için

gitmek isteyen gidiyor

herşey yolundayken

bir gidişi düşünmek

bu yüzden

tedirgin ediyor..

« mazeretim | Sondan Başlayan Hikaye… »

Yorumlar

Giriş yaparak yorum yazabilirsiniz.

Bu Yazı Hakkında

üzerinde şu anda okumakta olduğunuz 'paranoya' isimli yazı 03 Eki 2007 tarihinde, saat: 12:06 'de prozac tarafından gönderilmiş.

Benzer yazıları Depresif Şiirler kategorilerinden okuyabilirsiniz. Yazar ile irtibat kurmak için email gönderebilirsiniz. Yazıya yorum yapabilir ya da yapılan yorumları RSS 2.0 ile takibe alabilirsiniz.

Eklenen Son Yazılar

Bağlantılar