gideceğini düşünmek
öleceğimi düşünmek gibi
ne kadar geç olsa o kadar güç
hayatta kalan uzuvlarım
yorgun
kökü
yok
dalsız devamı »
Umudum kalmadı hiç.Düşündükçe dahada kesinleşti tüm duygularım.Herşey ne kadar iyi başlasada sonu hep gelir,gelen son başlangıç gibi(güzel) olmaz.
Her son acı,her başlangıç sonu beklemektir.
Ne kadar uğraşırsan ugras(fedakâr ol,umursamaz ol),herkez gibi sende tadarsın o duyguyu..
İnancın körelir git gide..
“Neden hep ben?!” dersin kendine ama bi cevap bulamazsın.Buldugun cevaplar ise seni tatmin etmez yada kendini kandırmaya başlarsın.
Pencereden dışarıyı izler o insanların mutlulugunu görür we kendine tekrar sorarsın
“Ben neden mutlu degilim?” diye..
Cevabı Çevrendeki insanlardır..Bu cevap sana acı ve karanlığı beraberinde getirir.
Cünkü onlardan destek beklersin,yanında istersin..Ama yoklardır.
Hani ruhun varlıgına inanırsın ama etrafa bakınca göremezsin ya onun gibi.Herkez seninledir fakat etrafına bakınca göremezsin..
İşte ozman daha çok acı cekersin.
Dahada fazla düşünmeye başlarsın herseyi..Birşeyler yapmak istersin ama yapacak gücün yoktur.Çevrendekilerin birer yalandan ibaret oldguna inanırsın.
Git gide dahada çoğalır düşünceler we karanlıkta kaybolaya başlarsın..İlerledikce dahada yalnız kalırsın..
Duyguların körelir bir bir..inancın güvencin kalmaz hiçbirşeye..Ve sonunda Gerçekten yalnız kalırsın..
Mutlu musun??
Bir düşünsene…Kaç yaşındasın? Kaç yıl daha var önünde yaşamayı umduğun? Kaç kişiyi gerçekten sevip mutlu edebilirsin? Kaç kişiyle herşeyini rahatlıkla paylaşabilirsin? Ve bunlardan kaçı seni deliler gibi sevecek… Bana sorarsan en fazla on ilişki daha yaşayacaksın ya da onbeş, evet yüzlerce binlerce insan olmayacak önünde sen bunlardan sadece birkaçı ile beraber olabilceksin. Şimdi sana birzamanlar anlattığım o gül bahçesini düşün. bende meraktan kopardığın güllerden biriyim. Koparıp attığın,ezip geçtiğin güllerden biri, Şimdi düşünmüyorsun dalından koparıp atarken onları ama bir gün bu bahçenin sonuna geldiğinde,artık koparacak gül kalmadığını göreceksin. Hakkın bitmiş olacak ve sen ellerine bakacaksın ne kaldığını görmek için. Onlarca diken,kan ve bir kaç yaprak bulacaksın avucunda ve onları da atıp atmamak arasında bocalayacaksın. Bense toprağımın gücüyle çoktan açmış olacağım yeniden. Geri dönmek istesende dönemeyeceksin
ÇÜNKü BİR GÜLÜ YALNIZCA BİRKEZ KOPARABİLİRSİN DALINDAN….
Öyle içimdesin ki. Yanağımda dolaşan rüzgardan daha gerçek dokunuşların. Küçük, ürkek, kesik dokunuşlarınla, belki de her zamankinden daha yanımdasın. Yani öylesine, o kadar bensin ki. Ah nasıl anlatsam. Boşuna bu çabalarım, doğru kelimeleri aramalarım. Ne kitaplar yazıyor, ne de sözlüklerde karşılığı var. devamı »
her zaman kıyısında oturmak zorundayım sanki yanımdan gürül gürül akan suyun.. elimi tutup suyun üstünde kendime katmaya çalışıyorum.. her denemem sonunda elimde hüsran ıslaklıığı kalıyor.. bir kaç damla.. devamı »
-Dua vereyim mi abi
Bereket duası bir yolcunun ne işine yarar ki.. Senin yerinde olsam yalnızlık duası bulurdum kutsal kitaplarda.. Yalnız yolculara yanlış düşünceler gelmesin diye, yalan yanlış sözcükler yazsanda olur arap harfleriyle.. devamı »
“Aşkı, yalnız aşkı anlat”diyorsun bana,anlatıyorum,dinlemiyorsun.
Aşka gözlerini kapayıp “Kalmadı böyle aşklar”diyorsun. devamı »
Araya düşen uzaklığın sonunda zamanın bi yerinde yaşanmadan önce sonsuzluk gibi gelen anı bulmuşlardı..Öle hasrettilerki birbirlerine çocuğunu doğurduğunda kucağında ona sarılan anneler gibi sarıldılar…Anlatımı yoktu bu duygunun,anlatamadılar birbirlerine.Küçük oyunlar ve devamı »
Sinsiydi Gece, karanlığını üstüme yağdırdı
Sonra acı bir rüzgar hayallerimi aldı götürdü
Buz kesen soğuk bedenimi dondurdu devamı »