Aman Sanrım..

Kapıyı sımsıkı örtüp, hatta çarpıp koşar adımlarla çıkmalıyım buradan.. Herşey sanki ben halen içerdeymişim gibi görünmeli. Işık yanmalı.. Bilgisayar çalışmalı. Dağınıklığımı aynen muhafaza etmeli odam.. Yatağım toplanmadan bırakılmalı..

Kapının seside alalade bir ses olmalı.. Her zaman ki gibi.. Her zaman ki bir çıkış.. her zaman ki gibi bir gidiş..

Gecenin en ucunda gördüğüm karartı.. Saçları boyasız sen.. Gülüşün masumca ve uzak.. Gecenin bir ucu.. Yani nerden baksan cehennemin sanrısı.. Ama birden gelivermiş yanıma.. Nasıl.. Telaşlıyım galiba..

Bırakarak kaçtığım kendimden, koşarak kavuştuğum sana nasıl anlatmalıyım.. Nasıl anlatmalıyım hep düzgün ve iyi olacağımı.. Nasıl inandırmayım tanrıyı yazgıma meryemi eklediğinde ona vereceğimi..

Ne kadar korkunç.. Aman sanrım.. amannn yalnış oldu.. tanrım.. Rüya olmamalı her sabah uyanıkken gördüğüm.. Ya da her akşam sevdiğim hayal değildir herhalde..

Sanrıyı yaratan tanrının musa ile konuşmasında şaşılacak ne var.. Ben şimdi ulaşılmazım olan sana tapsam.. Kaç yüzyıl sonra benim tanrım olabilirsin..

Ya da seni seni bana yazmalı tanrı.. O zaman seni ona rakip göstermeyeceğime inanabilirsin…

« Acıyı görmek mi istiyorsun¿ | kolay mı? »

Yorumlar

Giriş yaparak yorum yazabilirsiniz.

Bu Yazı Hakkında

üzerinde şu anda okumakta olduğunuz 'Aman Sanrım..' isimli yazı 02 Kas 2007 tarihinde, saat: 22:43 'de prozac tarafından gönderilmiş.

Benzer yazıları Depresif Şiirler, Depresif Yazılar kategorilerinden okuyabilirsiniz. Yazar ile irtibat kurmak için email gönderebilirsiniz. Yazıya yorum yapabilir ya da yapılan yorumları RSS 2.0 ile takibe alabilirsiniz.

Eklenen Son Yazılar

Bağlantılar